مطالعه بررسی می کند که آیا نوار دهان برای خواب و تنفس بینی استفاده می شود.

این سناریو را تصور کنید: شما در نیمه شب با خروپف بلند شریک زندگی خود از خواب بیدار می شوید. پس از این که به این پهلو و آن پهلو شدید، به یک روند ویروسی در رسانه های اجتماعی برخورد می کنید که "چسب زدن به دهان" را به عنوان یک راه حل پیشنهاد می کند. این عمل شامل استفاده از چسب برای مجبور کردن تنفس از طریق بینی در هنگام خواب است، با این ادعا که خروپف را کاهش می دهد، سلامت دهان و دندان را بهبود می بخشد و حتی ساختار صورت را تقویت می کند. اما آیا این روش غیر متعارف واقعاً کار می کند و مهمتر از آن، آیا ایمن است؟

بنیاد نظری چسب زدن به دهان از این فرض ناشی می شود که تنفس دهانی در هنگام خواب عواقب منفی متعددی دارد. طرفداران این روش پیشنهاد می کنند که بستن فیزیکی دهان می تواند:

• لرزش های خروپف را کاهش دهد
• از خشکی دهان و بوی بد دهان صبحگاهی جلوگیری کند
• به طور بالقوه تعریف خط فک را در طول زمان بهبود بخشد

برخی از طرفداران این عمل را به روش تنفس Buteyko مرتبط می کنند که بر تنفس بینی برای مدیریت آسم و بهبود سلامت کلی تأکید دارد. با این حال، از منظر علمی، این ادعاها نیاز به تأیید دقیق از طریق مطالعات کنترل شده دارند.

تحقیقات فعلی در مورد چسب زدن به دهان محدود و بی نتیجه باقی مانده است. یک مطالعه در مقیاس کوچک مزایای بالقوه ای را برای بیماران مبتلا به آپنه خواب خفیف که از طریق دهان نفس می کشند، نشان داد، در حالی که یک تحقیق دیگر با بیماران مبتلا به آسم هیچ بهبودی قابل اندازه گیری را نشان نداد. این ناسازگاری نیاز به تحقیقات جامع تر و بررسی شده توسط همتایان را قبل از نتیجه گیری قطعی برجسته می کند.

چسب زدن به دهان چندین مسئله ایمنی نگران کننده را نشان می دهد که نیازمند بررسی دقیق است:

• انسداد راه هوایی: برای افرادی که گرفتگی بینی یا ناهنجاری های آناتومیکی دارند، تنفس اجباری از طریق بینی ممکن است منجر به کمبود اکسیژن خطرناک شود
• آپنه خواب بدتر شده: خروپف اغلب به عنوان یک علامت هشدار دهنده برای آپنه انسدادی خواب (OSA)، یک بیماری جدی که در آن تنفس به طور مکرر در هنگام خواب متوقف می شود، عمل می کند
• اختلال در خواب: جریان هوای محدود می تواند الگوهای خواب را تکه تکه کند و مراحل خواب عمیق ترمیمی را کاهش دهد
• تحریک پوست: استفاده طولانی مدت از چسب ممکن است باعث واکنش های پوستی شود

متخصصان پزشکی به شدت از چسب زدن به دهان برای افرادی که دارای موارد زیر هستند، خودداری می کنند:

• گرفتگی مزمن بینی (آلرژی، سینوزیت یا مشکلات ساختاری)
• تشخیص یا مشکوک به آپنه خواب
• شرایط تنفسی مانند آسم یا COPD
• آلرژی های شناخته شده به چسب

به جای تکیه بر روش های اثبات نشده، این رویکردهای از نظر علمی تأیید شده را برای کاهش خروپف در نظر بگیرید:

• درمان وضعیتی: خوابیدن به پهلو به طور قابل توجهی فرکانس خروپف را در مقایسه با خوابیدن به پشت کاهش می دهد
• اجتناب از الکل: مصرف الکل در شب باعث شل شدن عضلات گلو می شود و خروپف را تشدید می کند
• مدیریت وزن: وزن اضافی، به ویژه در اطراف گردن، به باریک شدن راه هوایی کمک می کند

• گشادکننده های بینی: این دستگاه های خارجی یا داخلی به آرامی مجاری بینی را باز می کنند
• وسایل دهانی: این دستگاه ها که توسط دندانپزشکان سفارشی می شوند، فک را دوباره قرار می دهند تا راه هوایی باز بماند
• درمان CPAP: درمان استاندارد طلایی برای آپنه خواب متوسط ​​تا شدید

خروپف مداوم همراه با هر یک از علائم زیر، ارزیابی پزشکی را تضمین می کند:

• خستگی یا خواب آلودگی در طول روز
• سردردهای صبحگاهی
• مکث های تنفسی مشاهده شده در هنگام خواب
• فشار خون بالا

گزینه های تشخیصی شامل آزمایشات خواب در منزل یا پلی سومنوگرافی جامع در آزمایشگاه های خواب است. توصیه های درمانی به علت زمینه ای و شدت علائم بستگی دارد.

ماهیت ویروسی روند سلامت در رسانه های اجتماعی اغلب از تأیید علمی پیشی می گیرد. در حالی که داستان های موفقیت حکایتی در اینترنت گسترش می یابد، این داستان ها فاقد شرایط کنترل شده لازم برای ارزیابی عینی هستند. تحقیقات آینده باید اولویت را به موارد زیر بدهد:

• آزمایشات کنترل شده تصادفی در مقیاس بزرگ
• نظارت ایمنی بلندمدت
• ارزیابی ریسک های خاص جمعیت
• اندازه گیری نتایج استاندارد

فناوری های نوظهور مانند ردیاب های خواب پوشیدنی و هوش مصنوعی ممکن است در نهایت امکان بهینه سازی تنفس شخصی را بدون مداخلات پرخطر فراهم کنند. تا آن زمان، طب مبتنی بر شواهد ایمن ترین مسیر برای خواب بهتر باقی می ماند.