نوارهای بینی با مهار تنفس دهانی باعث خواب سالم می شوند

تنفس دهان، همانطور که این اصطلاح نشان می دهد، به الگوی تنفسی اشاره دارد که در آن فرد عمدتا یا به طور انحصاری از دهان خود برای تبادل گاز استفاده می کند.در حالی که این ممکن است یک پاسخ طبیعی فیزیولوژیکی در طول فعالیت فیزیکی شدید یا مخمد بینی باشد، تنفس مکرر دهان می تواند منجر به طیف وسیعی از عوارض احتمالی سلامتی شود. این الگوی تنفس اغلب در طول خواب بیشتر دیده می شود.با بسیاری از افراد که بدون دانستن این عادت را توسعه می دهند.

تنفس دهان یک پدیده منحصر به فرد نیست و می تواند بر اساس علل و نشانه های آن طبقه بندی شود:

• تنفس عادت شده از طریق دهان:این حالت زمانی رخ می دهد که افراد از طریق دهان خود از عادت نفس می کشند، حتی با گذرگاه های بینی شفاف. این الگوی اغلب ناشی از رفتارهای دوران کودکی مانند مکیدن انگشت یا استفاده طولانی مدت از شیرینی است.
• تنفس مسدود کننده دهان:ناشی از انسدادات فیزیکی در مجاری بینی یا راه های هوایی بالا، که تنفس دهان را مجبور می کند. علل رایج شامل رینیت، سینوسیت، پولیپ های بینی، بزرگ شدن آدنوئیدها یا لوزه ها است.
• تنفس دهان در خواب:به طور خاص در طول خواب رخ می دهد، اغلب با خروپف یا آپنه خواب به دلیل عضلات آرام و راه های تنفسی باریک همراه است.

توسعه تنفس دهان شامل عوامل فیزیولوژیکی و رفتاری متعدد است:

شایع ترین علت این بیماری، بیماری های مختلف بینی است:

• رینیت (آلرژیک یا عفونی)
• التهاب سینوس
• پولیپ های بینی یا انحراف حجاب بینی
• بزرگ شدن آدنوئیدها یا لوزه ها (به ویژه در کودکان)
• علائم سرماخوردگی

• عادت های کودکی مثل استفاده طولانی از شیرینی
• ناهنجاری در ساختار صورت (به عنوان مثال، میکروگناسیا یا قوس بالا)
• تنگ شدن راه های هوایی مرتبط با چاقی
• حالت خواب پشت سر که باعث انسداد زبان می شود
• برخی از اختلالات عصبی عضلانی

تنفس مزمن دهان می تواند بر چندین سیستم بدنی تاثیر منفی بگذارد:

دور زدن سیستم تصفیه طبیعی بینی باعث افزایش قرار گرفتن در معرض عوامل بیماری زا می شود و خطر ابتلا به:

• بارگیری فارنژیت و لوزالمعده
• عفونت های برونشی
• افزایش حساسیت به ذات الریه

• ژروستومی (خشک شدن مزمن دهان)
• بروز بیشتر پوسیدگی به دلیل کاهش بزاق
• التهاب لثه
• تنگی دهان مداوم

• اختلال در خواب با خروپف مکرر
• احتمال بروز آپنه خواب
• خستگی در طول روز و مشکلات تمرکز

مخصوصاً در کودکان تاثیرگذار است و منجر به:

• صورت های آدنوئید (چشمی بلند و چانه عقب)
• اختلال در دندان
• ناهنجاری در رشد صورت و جمجمه

استراتژی های درمان بر اساس علل اصلی متفاوت است:

• درمان انسداد بینی (درمان آلرژی، حذف پولیپ)
• اصلاح ارتودنسی یا جراحی برای مشکلات ساختاری

• تکنیک های تغییر عادت
• تنظیم موقعیت خواب (خوابیدن به طرف)
• تمرین عضلات تنفسی

• دستگاه های کشش بینی برای بهبود جریان هوا
• نوار مخصوص دهان به عنوان یادآوری رفتاری
• مرطوب کننده ها برای کاهش خشکی

در حالی که تنفس دهان به نیازهای فیزیولوژیکی موقتی خدمت می کند، ظهور مزمن آن به دلیل اثرات چند منظومه ای بر سلامت، نیاز به توجه دارد.تشخیص زودهنگام و درمان مناسب می تواند از عوارض پیشگیری و بهبود سلامت کلی کندارزیابی حرفه ای برای موارد مداوم توصیه می شود تا مسیرهای درمانی مطلوب را تعیین کند.