تمرین تنفسی عملکرد ریه را افزایش می دهد و به اختلالات بلع کمک می کند

تنفس—یک عملکرد فیزیولوژیکی ذاتی—می تواند به دلیل بیماری، پیری یا عوامل دیگر به خطر بیفتد. تصور کنید هر نفس نیاز به تلاش دارد، هر بلعیدن خطراتی را به همراه دارد. چنین محدودیت هایی به طور عمیقی بر کیفیت زندگی تأثیر می گذارد. آموزش عضلات تنفسی (RMT) به عنوان یک مداخله غیر تهاجمی امیدوار کننده ظاهر شده است. این مقاله کاربردهای بالینی آموزش دهنده های عضلات تنفسی (مانند The Breather®) را بررسی می کند، مکانیسم ها، جمعیت های هدف و مزایای بالقوه آنها را تجزیه و تحلیل می کند تا مرجعی برای متخصصان مراقبت های بهداشتی ارائه دهد.

این دستگاه ها با ایجاد مقاومت در هنگام استنشاق و بازدم، عضلات تنفسی را تقویت می کنند. با افزایش مقاومت، آنها انقباضات شدیدتری را در عضلات تنفسی (از جمله دیافراگم، بین دنده ای و شکمی) تحریک می کنند و قدرت، استقامت و هماهنگی را افزایش می دهند. عملکردهای کلیدی عبارتند از:

• آموزش عضلات استنشاقی (IMT): با افزودن مقاومت در هنگام استنشاق، دیافراگم و عضلات گردن کمکی را تقویت می کند. دیافراگم—عضله اصلی تنفس—به طور مستقیم بر ظرفیت انبساط ریه و جذب هوا تأثیر می گذارد. IMT راندمان انقباض را بهبود می بخشد و عمق و فرکانس تنفس را افزایش می دهد.
• آموزش قدرت عضلات بازدمی (EMST): عضلات شکم را از طریق مقاومت بازدمی تقویت می کند. این عضلات برای بازدم قوی، سرفه و پاکسازی راه هوایی حیاتی هستند. EMST قدرت سرفه و توانایی پاکسازی ترشحات را بهبود می بخشد.

با تنظیم مستقل مقاومت استنشاق و بازدم، این دستگاه ها آموزش هدفمند را برای بهبود جامع تنفسی امکان پذیر می کنند.

آموزش دهنده های عضلات تنفسی در چندین سناریوی بالینی امیدوار کننده هستند:

• بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD): RMT قدرت و استقامت عضلات تنفسی را در بیماران COPD افزایش می دهد، راندمان تنفس را بهبود می بخشد، تنگی نفس را کاهش می دهد و تحمل ورزش را افزایش می دهد. مطالعات نشان می دهد که RMT میزان تنفس را به طور قابل توجهی کاهش می دهد و در عین حال حجم جاری را افزایش می دهد.
• نارسایی احتقانی قلب (CHF): عملکرد عضلات تنفسی را در بیماران CHF بهبود می بخشد، اکسیژن رسانی قلبی را افزایش می دهد و تنگی نفس را کاهش می دهد. برخی از تحقیقات نشان می دهد که RMT ممکن است معیارهای قلبی مانند کسر جهشی بطن چپ را بهبود بخشد.
• دیسفاژی: EMST عضلات مرتبط با بلع را تقویت می کند و با بهبود ارتفاع هیولارنژیال و باز شدن مری فوقانی، خطر آسپیراسیون را کاهش می دهد. شواهد بالینی ایمنی و کارایی بلع را بهبود می بخشد.
• اختلالات عصبی عضلانی: در شرایطی مانند ALS یا مولتیپل اسکلروزیس، RMT به حفظ عملکرد تنفسی و به تاخیر انداختن زوال کمک می کند و به طور بالقوه از نارسایی تنفسی جلوگیری می کند.
• پیری سالم: با زوال عضلات تنفسی مرتبط با سن مقابله می کند، عملکرد ریه را حفظ می کند و خطر عفونت را در بزرگسالان مسن کاهش می دهد.
• عملکرد ورزشی: راندمان تنفسی و جذب اکسیژن را در ورزشکاران افزایش می دهد، خستگی عضلات تنفسی را به تاخیر می اندازد و استقامت را بهبود می بخشد. مطالعات افزایش ظرفیت ریه و آستانه بی هوازی را نشان می دهد.
• سایر کاربردها: شامل مدیریت آسم، اختلال عملکرد تارهای صوتی، بهبود جریان سرفه و پشتیبانی از قطع ونتیلاتور است.

استفاده استاندارد شامل:

• ارزیابی: ارزیابی عملکرد تنفسی پایه برای تعیین سطوح مقاومت مناسب.
• تنظیم مقاومت: با مقاومت کم شروع کنید، به تدریج با توجه به تحمل افزایش دهید.
• فرکانس/مدت زمان: معمولاً 2-3 جلسه روزانه 15-30 دقیقه، با توجه به ظرفیت بیمار تنظیم می شود.
• تکنیک: آموزش تحت نظارت شامل تنفس عمیق، بازدم قوی و حبس نفس با وضعیت مناسب.
• نظارت: ارزیابی مجدد منظم برای تنظیم پروتکل ها و رسیدگی به عوارض جانبی مانند سرگیجه.

• به پروتکل های فردی بر اساس تشخیص و شدت نیاز دارد.
• افزایش مقاومت تدریجی از آسیب های تمرین بیش از حد جلوگیری می کند.
• نظارت پزشکی اجباری برای ایمنی و اثربخشی.
• باید مکمل—نه جایگزین—سایر درمان ها (به عنوان مثال، داروها در COPD) باشد.

• در نارسایی حاد تنفسی یا تشدید شدید آسم منع مصرف دارد.
• وابسته به پایبندی بیمار و تکنیک مناسب.
• برای شرایط خاص (به عنوان مثال، بیماری های عصبی عضلانی) به شواهد قوی تری نیاز دارد.

به عنوان یک مداخله غیر تهاجمی، آموزش دهنده های عضلات تنفسی پتانسیل قابل توجهی برای افزایش عملکرد تنفسی در جمعیت های مختلف ارائه می دهند. با این حال، کاربرد آنها مستلزم سفارشی سازی دقیق، نظارت حرفه ای و ادغام با درمان های متعارف است. تحقیقات آینده باید اثربخشی طولانی مدت را بیشتر تأیید کند و نشانه های بالینی را برای این ابزار توانبخشی امیدوارکننده گسترش دهد.